ปรัชญาของการไม่สั่ง
posted on 05 Mar 2009 13:17 by bickboon in appreciativeสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ปักหลักทำงานที่สำนักพิมพ์
นอนค้างมาหลายวัน ซึ่งส่วนใหญ่จะตื่นมาแต่เช้า
ราวๆ 9 โมงกว่าก็ตื่นแล้ว และถ้าผมตื่นเช้า ผมจะหิว
(แต่ถ้าตื่นสาย ซัก 11 โมง กว่าจะหิวและได้กินคือ 5-6 โมงเย็นเป็นมื้อแรก)
เดินลงไปยังร้านพี่หนิง อาหารตามสั่ง ซึ่งปกติจะสั่ง
แต่พอหิวมากๆ เข้า เราก็ไม่อยากรอ
จึงดูเอาว่าอาหารแนวข้าวราดแกงมีอะไรน่ากินบ้าง
แล้วชี้เอาเลย 3 อย่าง
3 วันมาแล้วที่ทำแบบนี้ พบว่ารู้สึกดีมาก!
หนึ่ง ไม่ต้องรอนาน
สอง มันก็อร่อยดีนี่นาไอ้ของที่เขามีน่ะ
สาม รู้สึกตัวเองพอใจกับอะไรง่ายขึ้น
ผมเป็นคนชอบอาหารตามสั่ง
ที่ไหนก็กินได้ และอร่อยพอๆ กันไปหมด
เจ้าไหนไม่ได้เรื่อง ก็ไม่แย่จนอยากถุยทิ้ง
เจ้าไหนอร่อย ก็ไม่ได้อร่อยมากซะจนยอมตาย
เรียกว่ากลางๆ ต่อให้ไม่อร่อยก็ไม่บาดเจ็บทางความคาดหวังมาก
และปกติจะสนุกกับการสั่งและสร้างสรรค์
พยายามคิดอะไรแปลกๆ แก้เบื่อ
แต่บางทีเวลาล้าๆ มันก็ขี้เกียจคิดนะ
ข้าวแกงมันก็ฝึกเราอย่างหนึ่ง
มันฝึกให้เราพอใจกับตัวเลือกที่มีนั่นแหละ
ถึงจะไม่ได้อย่างที่เราต้องการเป๊ะ
แต่มันก็อร่อยตามสภาพนะ
ไม่เหนื่อยดี ไม่ต้องคิดว่าจะสร้างสรรค์จานนี้อย่างไร
แถมอิ่มทันใจ กลับมาทำงานต่อได้ไวด้วย
นานๆ จะเขียนบล็อกกลางวันแสกๆ ซะที สนุกดีเหมือนกันครับ
