Bickboon

ไม่มีใครชอบอะไรด่วน
ยกเว้น 'ได้' อะไรด่วนนี่น่าจะชอบ
แต่ถ้าต้อง 'ทำ' อะไรด่วน คงไม่ชอบแน่ๆ

แต่ในโลกของการทำงาน เข้าใจไหมว่า
บางครั้ง ความด่วนมันก็เลี่ยงกันไม่ได้

มีงานชิ้นหนึ่งที่ต้องทำด่วน
ซึ่งเราต้องขอความช่วยเหลือไปยังหน่วยงานอื่น
ผมรู้สึกเห็นใจ เพราะคนที่เราต้องไปรบกวนนั้น
ไม่ได้เป็นคนรู้เรื่องแต่แรก
รู้สึกเกรงใจและรู้สึกผิดอยู่เป็นทุนเดิม
แต่เนื่องจากในเวลานี้ ไม่มีใครอีกแล้วที่จะช่วยเราได้
เราก็พูดจาดีๆ อ้อนวอน ขอความเห็นใจ
แต่น้ำเสียงเธอจะแบบ หงุดหงิด รำคาญ
ประมาณว่า ทำไมเพิ่งมาขอเอาตอนนี้ล่ะคะเนี่ย
(และเราก็ต้องการวันนี้ครับ!)

เรื่องของเรื่องคือ อีคนรับเรื่องนี่พอรับไปก็เอาไปไว้ไหนไม่รู้
แล้วตัวไปต่างประเทศครับ เห็ดสดมาก
แล้วในขณะที่ทั้งหมดต้องปิดจ๊อบคืนวันศุกร์
ช่วงเวลาที่ไม่มีใครอยากทำงานกัน
เออ กูรู้ว่ากูมารบกวน แต่มึงนึกว่ากูอยากอยู่ยังงี้ในคืนวันศุกร์เหรอ?
ไม่มีใครอยากหรอก แต่มันเป็นงาน มันเป็นหน้าที่ไง เข้าใจไหม
คำนึงที่เธอพูดมาแล้วผมฉุนกึ้กมากคือ

"นี่มัน 5 โมงเย็นแล้วนะคะ เดี๋ยวจะออกจากออฟฟิศแล้วค่ะ"

คือผมเข้าใจนะว่าสำหรับคนบางคน เวลาออกงานนั้นศักดิ์สิทธิ์มาก
และเขาอาจจะมีนัดหลังจากงานก็ได้
แต่งานที่ว่ามันก็เป็นผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย
คุณกลับไม่เห็นความสำคัญและความด่วนของมันเลย
ผมฉุนเพราะในขณะที่เรากำลังแคร์มากว่างานจะเสร็จไหม
เหตุผลของเธอคือ นาฬิกาบอกว่า
นี่ไม่ใช่เวลาที่กูจะต้องมาช่วยมึงแก้ปัญหาแล้ว

อนึ่ง อีเห็ดนี่อยู่ฝ่ายการตลาด

สิ่งที่ผมต้องการจากอีนี่ (เริ่มเปลี่ยนสรรพนาม)
คือไฟล์งานบางอย่างที่เธอบอกว่า
"อุ๊ยไม่ได้ค่ะ ปกติเราต้องให้ outsourse เป็นคนทำ layout
คุณต้องส่งมาให้เราดูก่อน แล้วเราถึงจะส่งต่อ บลา บลา บลา..."
อีห่า! ก็กูบอกอยู่เนี่ยว่ากูต้องปิดคืนนี้ ยังจะมาสะแอ๋งขั้นตอนเยอะอีก
ผมเลยบอกว่า เอางี้ ผมรู้จักกับ PR บริษัทคุณ
ขออนุญาตผมติดต่อเองได้ไหม? เขาอาจจะช่วยได้
แน่นอนว่าอีนี่ลิงโลดขึ้นมาทันทีเนื่องจากสามารถผลักภาระออกจากมือได้แล้ว

ขอตัดฉากมาที่แผนกประชาสัมพันธ์

5 โมงครึ่ง โทรไปยังนั่งโต๊ะกันอยู่เลยครับ
ทั้งสองคุยดีมาก และให้ความช่วยเหลือสุดตัว
ทั้งที่ไม่ได้มีของอยู่ตรงหน้าตัก
เขาและเธอทั้งสองกุลีกุจอช่วยหาของที่ผมต้องการ
ทั้งที่ตรงนี้ไม่ใช่งานโดยตรงของเขาเลย
เพียงแต่เขาพอจะช่วยได้เท่านั้น

หลังจากส่ง email ไฟล์งานมาให้ผมครึ่งชั่วโมง
ผมยังไม่ได้ (เนื่องจากไฟล์ใหญ่ มันเลยช้าครับ
คือที่สุดแล้ว 1 ชั่วโมงครึ่งมันเพิ่งมาถึง
แต่ในวินาทีนั้นผมโคตรร้อนใจ)
ผมโทรกลับไปเข้ามือถือของน้อง PR อีกครั้ง
บอกว่า ยังไม่ได้อีเมลเลย ทำไงดี
เธอออกมาจากออฟฟิศแล้วครับ แต่ยังไม่ไกล
ปรากฏเธอเดินกลับไปที่โต๊ะอีกครั้ง
เพื่อส่งงานให้ผมใหม่
โดยคราวนี้ แยกส่ง email ละ 1 ไฟล์ให้
แล้วก็บอกว่า "หนูมีข้อมูลเพิ่มเติมนิดหน่อย
ไม่รู้จะเป็นประโยชน์ไหม แต่พี่ลองเอาไปเปิดดูนะคะ
ถ้าพี่อยากใช้ก็ไช้ได้เลยค่ะ"

โอ ความรู้สึกลบจากฝ่ายการตลาด
โดนกอบกู้มาเต็มๆ โดยฝ่าย PR

ผมไม่คิดว่า การช่วยกันดูแลผลประโยชน์ของบริษัท
หรือช่วยกันสร้างภาพที่ดีให้บริษัท
จะเป็นหน้าที่เฉพาะของฝ่ายประชาสัมพันธ์เท่านั้นนะ
แต่ผมว่าเป็นหน้าที่ของทุกคนครับ
ดัีงนั้น ผมไม่คิดว่า
"PR ก็แค่ทำหน้าที่ของเขาอยู่แล้ว"
และ
"มันไม่ใช่หน้าที่ของการตลาดเขาซักหน่อย" เลยนะ

PR ชุ่ยๆ เลวๆ ผมก็เคยเจอ
Marketing น่ารัก ใส่ใจ และช่วยเหลือมากๆ ผมก็เคยเจอเหมือนกัน

มันอยู่ที่นิสัยคนจริงๆ


ปล. และเมื่อผมพยายามติดต่อเพื่อจะส่ง email ให้คุณฝ่ายการตลาดดู
จะได้ให้เธอเห็นว่า artwork เป็นยังไง
(ทั้งที่ผมไม่ต้องส่งก็ได้)
ปรากฏว่า วันหยุดเสาร์อาทิตย์
เธอปิดมือถือครับ.........