บางครั้งผมกลัวตัวเองเวลาขับรถเหมือนกัน
ปกติแล้วผมจะขับประมาณ 90 เพราะพยายามจะประหยัดน้ำมัน
แต่อีกเหตุผลหนึ่งก็คือพยายามจะฝึกนิสัยใจเย็นด้วย
แม้บางครั้งเวลารีบๆ ก็จะมีเหยียบบ้าง
(และเวลาขับต่างจังหวัดนี่ไม่ต้องห่วงเลย ซิ่งสายฟ้าตลอดครับ)
แต่การพยายามขับรถโดยคอยชำเลืองดูความเร็วอยู่เสมอ
ก็ช่วยได้จริงๆ ครับ
นิสัยนี้เคยเป็นเมื่อสมัยอยู่อเมริกา
เพราะที่นั่นป้ายจำกัดความเร็วเขาขลังจริง
ไม่ใช่ป้ายไร้ความหมายแถมเปลืองเงินภาษีประชาชนเหมือนในประเทศนี้
วันนี้เจอรถงุ่มง่ามงี่เง่าเต่ากัดยางคันหนึ่ง
เห็นเงาคนขับตะคุ่มๆ ก้มๆ เงยๆ อะไรไม่รู้ทั้งที่อยู่บนสะพาน
อาจจะกำลังหาของหรือคุยโทรศัพท์มือถือ
ผมกำลังรีบๆ เลยโมโหจนบีบแตรด่ายาวเหยียด
พอแซงขึ้นไปได้ก็หันไปมองหน้ากะหาเรื่องเต็มที่
กะว่าจะทำหน้าหมาใส่ และขยับปากด่าให้มันอ่านเล่นซะหน่อย
เสี้ยววินาทีที่ผมหันไปทำกริยาก้าวร้าวหยาบคายนั้น
เป็นเสี้ยววินาทีเดียวกับที่เขาหันมาก้มหัวขอโทษแล้วทำหน้าจ๋อยๆ พอดี
รู้สึกแย่ชิบเป๋ง
วินาทีนั้นผมหายโกรธทันที
ในขณะที่เขาอาจรู้สึกไม่ดีไปอีกนาน
ที่คุณกำลังอ่านอยู่นี้คือเอ็นทรี่ที่ 199
เอ็นทรี่หน้าก็ครบ 200 พอดีครับ
รวมเวลาประมาณ 1 ปีกับอีก 9 เดือนที่ผมใช้ชีวิตไซเบอร์อยู่ที่นี่
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมชมและฝากคอมเม้นท์พูดคุยกัน
ผมรู้สึกว่า exteen เป็นบ้านอีกหลังของผมจริงๆ ครับ
.
.
.

#1 By panuta (68.251.65.238) on 2007-03-27 03:33