Bickboon

ได้ยินมาตั้งนานแต่สงสัย....
นวนิยาย กับ นิยาย ต่างกันไงคับ
แล้วเรื่องสั้น ควรจะอยู่หมวดนิยาย หรือนวนิยายคับ
ผู้รู้ ผู้รู้ ช่วยตอบหน่อยนะคับ
ขอบคุณงับ
^^
จากคุณ : ahahey2000 - [ 7 พ.ค. 51 17:05:45 ]

เออ นี่เป็นเรื่องที่ผมเองก็เคยสงสัย
แต่แอบขี้เกียจค้นเลยสรุปกับตัวเองเสร็จสรรพว่า
เออ มันก็คงเหมือนกันละมั้ง
เป็นกระทู้ค่อนข้างใหม่ เลยยังมีแค่ 2 ความเห็น


ความคิดเห็นที่ 1
นวนิยาย น. บันเทิงคดีร้อยแก้วขนาดยาวรูปแบบหนึ่ง มีตัวละคร โครงเรื่อง
เหตุการณ์ในเรื่อง และสถานที่ ที่ทำให้เนื้อเรื่องมีความสมจริง เช่น
เรื่องหญิงคนชั่ว ของ ก. สุรางคนางค์ เรื่องผู้ชนะสิบทิศ ของ ยาขอบ
เรื่องสี่แผ่นดิน ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เรื่องเรือมนุษย์ ของ
กฤษณา อโศกสิน, ถ้ามีขนาดสั้น เรียกว่า นวนิยายขนาดสั้น เช่น
เรื่องดรรชนีนาง.

นิยาย น. เรื่องที่เล่ากันมา.

จากคุณ : greeny pony - [ 7 พ.ค. 51 21:39:48 ]


ความคิดเห็นที่ 2
นิยายคือสมัยก่อนช่วงโรแม๊นซ์จะมีวรรณกรรมไม่กี่แบบหรอกครับ
นอกจากศาสนา ชนชั้นสูง ซึ่งวรรณกรรมที่ฮิตมากจะเป็นพวกแนวรักๆใคร่ๆ
แฮ๊ปปี้เอนดิ้ง เจ้าหญิงเจ้าชาย (เกิดจากการถูกปิดกั้นเลยไประบาย เขียนได้แต่อะไรแบบนี้)
พอมาถึงสมัยหลังๆมีการเปิดความคิดมากขึ้นจึงเกิดวรรณกรรมแบบใหม่ (novelsแปลว่าใหม่)
จะเป็นเรื่องสะท้อนสังคม เรื่องราวเกี่ยวกับชนชั้นล่าง (ซึ่งไม่เคยมีการเขียนถึงมาก่อน)

จากคุณ : Alovera - [ 8 พ.ค. 51 20:30:23 ]



สรุปจาก 2 ความเห็นก็พอจะรู้ได้ว่า
นิยาย เป็นคำเก่า หมายถึงเนื้อหาเรื่องแต่งเรื่องเล่าแบบเก่าๆ
ส่วน นวนิยาย เป็นคำใหม่ โดยที่ตรง นว- ก็หมายถึง new นั่นเอง
สรุปคือ นวนิยาย ก็คงหมายถึงนิยายและเรื่องแต่งในแนวใหม่ๆ

เข้าใจแล้วครับเรื่องที่สงสัยมานาน
ขอบคุณ pantip
ขอบคุณคุณ greeny pony
ขอบคุณคุณ Alovera
และที่ผมคิดว่าสำคัญที่สุด
ขอบคุณคุณ ahahey2000 มากๆ นะครับที่ถามคำถาม
แทนที่จะเก็บความสงสัยไว้เฉยๆ เหมือนผม

วันหลังผมจะไม่ยอมโง่อยู่เงียบๆ อย่างนี้อีกแล้วครับ

ควรอั๊พเดตได้แล้ว เนื่องจาก
1. เดือนนี้ยังไม่มี entry ใหม่เลย
2. ยังมีผู้คนแวะเข้ามาดูอยู่เรื่อย เริ่มกระดากและเกรงใจยิ่งนัก
3. เรื่องล่าสุดที่เขียนไว้ (No-show) อ่านแล้วเศร้าเซ็ง
ไม่เป็นฮวงจุ้ยที่ดีกับหน้าบ้าน ควรเปลี่ยนได้แล้ว
4. เดี๋ยวคนนึกว่าตาย
5. ขี้เกียจเขียน แต่นึกขึ้นมาได้ว่า
เอ๊ะ กูยังมีไข่กวนเป็นไม้ตายอยู่นี่หว่า

ดังนั้นแล้ว ก็เชิญพบไข่กวนที่ไม่ได้เจอะเจอกันมานานได้เลยครับ
(นั่งพื้นคุกเข่าคำนับแบบญี่ปุ่น)


เครดิต: การ์ตูนไข่กวน โดย อ.โยชิโตะ อุซุย

แหม แม้ว่าจะไม่ยอมช่วยงานที่บ้าน
แต่ก็ยังแอบเอาวิชาของตระกูลมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันนะครับ

ภาพตัดมา ป๊ะป๋าน้ำตานองหน้าด้วยความปลื้มปีติ

ผมเพิ่งตัดสินใจรับพนักงานใหม่หนึ่งคนไปเมื่อเดือนก่อน
เขาจะมาเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการ โดยมีกำหนดเริ่มงานวันศุกร์ที่ผ่านมา

เมื่อวันศุกร์มาถึง พนักงานใหม่ไม่ปรากฏตัว
ผมรอจนเที่ยง แล้วโทรตาม โทรไม่ติด โทรศัพท์ไม่เปิด
ส่งข้อความไปถามว่า เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่มาทำงาน
ไม่มีข้อความตอบกลับ

มาถึงวันนี้ วันจันทร์ ยังไม่มาทำงาน
ผมโทรหาอีกครั้งตอนสายๆ
คราวนี้มีสัญญาณเรียก แต่ไม่มีคนรับ
ตลอดช่วงบ่าย ผมโทรประมาณ 3 ครั้ง
ติดทุกครั้ง และไม่มีคนรับสักครั้ง

สองทุ่มตรง เขาส่งข้อความมาบอกว่า
ขอโทษที่ไม่มาตามนัด
เนื่องจากได้งานใหม่แล้ว
ต้องขอโทษจริงๆ



ผมผิดหวังมากนะครับ
และเสียความรู้สึกอย่างยิ่ง
เพราะก่อนจะตัดสินใจรับคุยกันเยอะมาก
คุณสมบัติเขาไม่ตรงนักกับที่ผมต้องการ
แต่รับพิจารณาเพราะเขามีประสบการณ์ในวงการนี้ยาวนาน
ซึ่งชดเชยสิ่งที่ขาดไปได้สบาย
และผมก็เชื่อว่าเขาจะเรียนรู้งานได้ไม่ยาก
สำคัญที่สุดตรงที่เขาบอกว่า
เขามาสมัคร เพราะเขาชอบสำนักพิมพ์ของเรา
และเขาอยากทำงานที่นี่จริงๆ
ผมเกิดความเชื่อมั่น และความรู้สึกที่ดีต่อเขาจริงๆ
จึงตัดสินใจรับอย่างมั่นอกมั่นใจ ว่าเขาจะมาเป็นกำลังที่ดีต่ออะบุ๊กได้จริงๆ

ผมอยากบอกทุกคนที่อ่านอยู่ว่า
การสมัครงานแล้วเปลี่ยนใจนั้น เป็นเรื่องธรรมดามาก
มันเกิดขึ้นตลอดเวลาบนโลกใบนี้ครับ
ผมเคยเป็นฝ่ายรับคนเข้าทำงานหลายครั้ง
และหลายหนที่ผู้สมัครโทรกลับมาบอกหลังจากที่ถูกจ้างแล้วว่า
ขอสละสิทธิ์เพราะได้งานอื่นแล้ว
นี่เป็นเรื่องปกติครับ
ผมก็แค่ตามคนที่เข้าตาในอันดับต่อไปมาสัมภาษณ์รอบสอง
ไม่ก็ประกาศหาคนที่เหมาะกว่าต่อไป ก็เท่านั้น
แต่การที่บริษัทรับเข้าทำงานแล้ว
พอถึงเวลาที่ต้องมาทำงาน คุณกลับไม่มาเอาดื้อๆ
โทรไปไม่รับสาย ไม่แจ้ง ไม่อธิบาย
แล้ว 4 วันต่อมา ถึงจะส่ง message มาบอกว่า
ไม่มาแล้ว เพราะได้งานอื่น
...อันนี้ผมว่าเหี้ยนะ

ที่เซ็งคือ ผมนั่งเป็นห่วงอะ
กังวลเผื่อไปว่า อุบัติเหตุหรือเปล่า
ตายในสงกรานต์หรือเปล่า
ผมโทรไปที่บ้าน ไม่มีใครรับเช่นเคย
ผมโทรไปที่บุคคลอ้างอิงทั้ง 2 คนที่ให้เบอร์ไว้ในใบสมัคร
ไม่ทราบว่าบังเอิญหรือไม่อย่างไร
ไม่รับสาย และไม่โทรกลับทั้งคู่
ผมแอบภาวนาในใจว่า ขออย่าให้เป็นอะไร
อย่าเจ็บ อย่าตาย
แต่ถ้าไม่เจ็บ ไม่ตาย
แล้วหายไปไหนวะ? แสดงว่ามันหนีหน้าน่ะสิ
มาถึงตอนนี้ มองย้อนไปแล้วเสียดายอารมณ์ห่วงใยของตัวเอง

ผมพูดจริงๆ ครับ
ถ้าเพียงแต่โทรมาพูดตรงๆ ก่อนวันที่จะเริ่มงานแค่วันเดียวก็ยังได้
ทุกอย่างหมดปัญหา ผมเข้าใจ และที่สำคัญ ยังคบกันได้
แต่ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร
อาจจะเกรงใจมาก อาจจะกลัวโดนด่ามาก หรืออะไรก็ช่าง
(ผมไม่เชื่อว่าเขาจะเหี้ยโดยสันดาน
เพราะเท่าที่คุยมา เขาเป็นคนดีครับ ไม่งั้นผมไม่รับหรอก)
มาทำกันอย่างนี้ ชาตินี้ก็จบกันครับ

ผมไม่ได้เขียนบล๊อกนี้ให้เขาอ่าน
เพราะผมเชื่อว่าเขาคงไม่ได้อ่าน
แต่ผมอยากให้เป็นข้อคิดกับคนที่กำลังจะสมัครงานทุกคน
อย่าทำแบบนี้เลยครับ
มันเสียความรู้สึกไม่พอ
เสียเวลาทำมาหากินอีก
เพราะแทนที่สำนักพิมพ์จะได้เริ่มงานในวันนี้
นี่ผมต้องเปลี่ยนแผนหมดเลย
ไม่นับวันพฤหัสที่แล้วที่เสียเวลาไปทั้งวัน
เพื่อจัดห้อง จัดที่นั่ง เตรียมที่ทำงานเอาไว้ให้

อนึ่ง ถ้าเป็นเด็กจบใหม่จะพอให้อภัยได้ง่าย
แต่นี่เป็นผู้ชายอายุตั้ง 35 เข้าไปแล้ว

ไม่น่าเชื่อว่าจะคิดได้แค่นี้



เอาล่ะ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
รับสมัครงานกันอีกสักรอบ
คนทำ art เก่งๆ โดนๆ หายากจังเลย
จนบัดนี้ยังหาที่เข้าตาและเข้าใจกันไม่ได้
ฝากบอกอีกรอบแล้วกันนะครับ
สำนักพิมพ์ a book ยังต้องการ
Art Director หรือ Graphic Designer 1 ตำแหน่ง และ
ผู้ช่วยบรรณาธิการสำนักพิมพ์ หรือ กองบรรณาธิการ อีก 1 ตำแหน่ง
ใครอยากร่วมงานกับเรา
email มาแนะนำตัวทาง abook9แอทจีเมลดอทคอม นะครับ

ขอบคุณครับ



no-show [noun]
a person who is expected but does not arrive.
...แอบสอนภาษาตลอดเวลาอะไรเช่นนี้